Chłopaki z Trójmiasta

Zaczynam odnosić wrażenie, że co drugi foto-blog w polskim internecie prowadzi koleś albo babeczka z Trójmiasta. W Gdańsku byłem raz w życiu, w czasach szkoły średniej, spałem w jakimś zapyziałym schronisku młodzieżowym, którego już pewnie dawno nie ma i w zasadzie nie pamiętam wiele więcej poza starówką i dworcem PKP.

Starając się śledzić to, co robią ludzie, których fotki podobają mi się, lub którzy te foty komentują, zaczynam poznawać Gdańsk i okolice jak nie przymierzając Wrocław albo Pragę. I co z tego? Gówno, można powiedzieć poza tym, że fajnie zerknąć na ten sam kawałek świata oczyma kilku zupełnie inaczej patrzących ludzi.

Z ubolewaniem przyznam, że poza małymi wyjątkami nasi lokalni pasjonaci fotografii – a jest ich kilku w tym smutnym jak pipa mieście – wszystko co wypstrykają podtykają sobie pod dupę i pierdzą w to chyba, albo oglądają pod stołem jak licealista pornusa i broń cię panie boże – nikomu z poza swojego kółka wzajemnej adoracji fotografii nie pokażą. Mnóstwo lepszych i gorszych fotografii umiera zakopanych na twardych dyskach oddzielonych od świata firewallami, antywirusami, zaporami, hasłami i dla większej pewności – przeciętym kablem telefonicznym.

Szacun dla dla ekipy z wybrzeża. Nic, tylko pozazdrościć.

50 000 wizyt

To już pięćdziesiąt tysięcy razy odwiedziliście mojego bloga. W ciągu dwóch i pół roki istnienia zostawiliście ponad 300 komentarzy. Dziękuję wszystkim Wam za uwagi, te pochlebne i te krtyczne. Pozdrawiam i zapraszam na kolejne pięćdziesiąt tysięcy!

Willa księżnej Daisy von Pless

W tej willi, w centrum Wałbrzycha, 29 czerwca 1943 roku o godz. 19,30 zmarła Księżna Maria Teresa Oliwia Hochberg von Pless, znana jako Księżna Daisy. Wysiedlona z zamku Książ przez Niemców, nigdy nie pogodzona z przemocą i nazizmem, zmarła samotnie daleko od cywilizowanego świata. Jako przyczynę zgonu podano zatrzymanie krążenia. Do niedawna nie była znana dokładna data śmierci księżnej. Udało się jednak odnaleźć w archiwach wałbrzyskiego kościoła ewangelicko-augsburskiego autentyczny akt zgonu księżnej.

Pochodziła ze znanej rodziny Cornwallis-West. Najstarsza córka pułkownika Williama Cornwallis-Westa i Marii Adelajdy Virginii Eupatorii z domu FitzPatrick. Była blisko związana z dworem króla Edwarda VII i Jerzego V. Jej brat Jerzy był ojczymem Winstona Churchilla. Uważana za jedną z najpiękniejszych kobiet swojej epoki.

8 grudnia 1891 r. poślubiła majętnego księcia pszczyńskiego Hansa Heinricha XV Hochberga. Ślub odbył się w londyńskim Opactwie Westminsterskim, a świadkiem był Edward, ks. Walii.

Małżeństwo Daisy i księcia von Pless przetrwało tylko do 1923 roku (ponoć do rozwodu przyczyniła się plotka o jej związku z cesarzem Wilhelmem II). Książę ponownie ożenił się z młodą arystokratką hiszpańską Klotyldą Silva y Candanamo.

Już podczas I wojny światowej Daisy pomagała rannym żołnierzom w szpitalu polowym, pomagała żołnierzom niezależnie po której stronie walczyli. Słała apele do rządów o ludzkie traktowanie jeńców wojennych. Pracowała w pociągach sanitarnych na frontach serbskim, francuskim i austriackim. Fakt ten, jak i jej angielskie pochodzenie sprawiły, że próbowano zakazać jej działalności charytatywnej.

Według relacji córki stajennego Hochbergów, Daisy pierwotnie pochowano w mauzoleum rodzinnym znajdującym się w parku zamkowym. Po splądrowaniu grobowca przez żołnierzy Armii Czerwonej (trumnę księżnej rozłupano), służący postanowili przenieść jej szczątki w bezpieczniejsze miejsce.

Księżna początkowo spoczęła w parku, niedaleko mauzoleum, jednak świeży grób na tyle zwracał uwagę czerwonoarmistów, że ostatecznie, pod osłoną nocy, przeniesiono zwłoki na parafialny cmentarz ewangelicki w Szczawienku (Nieder Salzbrunn).

W latach osiemdziesiątych XXw. podzielił on losy wielu innych niemieckich nekropolii z terenu Dolnego Śląska: został zrównany z ziemią, bez przeniesienia znajdujących się na nim szczątków, a później wybudowano tam osiedle domów jednorodzinnych. Przez kilkadziesiąt lat miejsce pochówku księżnej utrzymywano w ścisłej tajemnicy. Sekret został ujawniony dopiero niedawno, za zgodą wnuka Daisy, księcia Bolka Hochberga von Pless.

Wałbrzych, okolice Rynku, sobota, ok godz. 15

Bez komentarza…

Bachory RULEZ – czyli żłobek na Naszej-klasie

Stale uczestnicząc w życiu portalowym zaczynam dostrzegać kolejny trend – ZGADNIJ, CZYM RÓŻNIĄ SIĘ FOTOGRAFIE MOJEGO NIEMOWLAKA. Niepełnosprawni umysłowo rodzice, (oszołomieni porodem albo co??) wkładają po 84 zdjęcia swoich nowo, najczęściej, urodzonych dzieci – z babcia, z dziadkiem, z wujkiem, na kanapie, w łóżeczku, pod łóżeczkiem, obesrane bądź uśmiechnięte… wszystkie identyczne, wszystkie tak samo paskudne – jak to niemowlaki. I po kiego grzyba, ja się pytam? Niemowlak na pierwszym zdjęciu jest dokładnie taki sam jak na setnym…

Czasem z ciekawością zaglądam na profile osób, których nie widziałem od lat, zerkam do galerii – i rzygać mi się chce po obejrzeniu sześćdziesiątej szóstej fotografii szkodnika owiniętego w kocyk w różnych konfiguracjach. Paranoja jakaś. Przebijam się przez 10 stron podobnych do siebie stron – żeby na końcu znaleźć jedną osoby właściwej, zrobioną najczęściej telefonem komórkowym, niemożliwą do odcyfrowania, na której fotografowany występuje najczęściej w charakterze małej, czarnej kropki na tle czegoś.

Kiedyś pisałem już o kolekcjonowaniu znajomych na portalu nasza Klasa. Że nie ważne, czy się kogoś znało, lubiło, czy też widziało się go raz w życiu – zapraszało się go do grona znajomych. Zawieszało się ich jak na ścianie z podpisem MÓJ ZNAJOMY. Odcinałem się zdecydowanie od tego i odrzucałem czy tez w ogóle nie przyjmowałem zaproszeń od osób których nie znam, nie pamiętam, nie chcę pamiętać albo zwyczajnie mnie wkur….ją. Teraz rozwija się kolejny debilny zwyczaj.

Andrzejówka – Bieg Gwarków 2009

dodane dziś wieczorem:

- RUF?  Co to jest RUF Jasiu?
- To są dwa byki w jednym rowie, panie psorze!.. hehhehe

Brawo dla firmy przygotowującej materiały promocyjno-organizacyjne… I brawo dla OSiR-u za Ministra Sportu i Turystyki Rzeczpospolitej POLSKIE – i za rok 2008 w roku 2009! To tak trendy, z warsiawska!

Hasło dnia: Tniemy koszty za wszelką cenę!!!

—————————————————–

Jak jest zima to musi być zimno. Że niby taka tradycja. To co, na chińskiego boga, miały znaczyć wczorajsze 10 stopni i piękna słoneczna pogoda? Zwariować można.  Że nie miałem w tym roku grypy zawdzięczam chyba tylko temu, że się przeciw niej w życiu nie zaszczepiłem. Wczoraj była wiosna, słoneczko, pierwsze hormony budziły się do życia… a dziś znów środek zimy – śnieg, zawieja i zawierucha.

Nieopodal schroniska dzieci ulepiły bałwana. Potem rzucały w niego kamieniami.

Poza tym w Andrzejówce biegali narciarze. I dobrze. Ktoś musi biegać, bo jakby wszyscu usiedli na tyłku, to świat stanąłby w miejscu. Bieg był niby jubileuszowy – XXX, choć kalendarzowo XXXI, bo w zeszłym roku ktoś przytomny w niebie uchronił nas od nadmiaru śniegu i biegać to się dało, ale po trawie. Ech… byle do wiosny!

 

Guliwer

jak ciężko żyć wśród małych ludzi
Którzy sięgają do obcasa
Aż chce się zdeptać (nie pobrudzić)
I nie pamiętać pięknych zasad.
Jak ciężko widzieć w miniaturce
Własne ambicje i słabości
Chcąc nie chcąc przeżywając w służbie
Jego Maleńkiej Wysokości.