No i gdzie ta wiosna?

Czy skoro spaliliśmy Mazannę to nie powinno jus być ciepło? – zapytała Ziuta, kiedy wychodziliśmy dziś na spacer. No jasne, że powinno! Truchła Marzann już od dawna gniją porzucone nad brzegami wszelkiego rodzaju rzek, strumieni i strumyków, a czas letni zaczął obowiązywać dziś w nocy. Teoretycznie wszystko co żyje powinno już zacząć kwitnąć, pękacić się, zielenić, skracać spódniczkowo i rozbudzać hormonalnie. Teoretycznie. W rzeczywistości ciągle jest szaro, przednówkowo i gówniano. Na wyspy Hula-Gula za daleko i za drogo – za to pod bokiem mam cudowną palmiarnię, gdzie cały rok jest ciepło, zielono i kolorowo… Jaka praca, takie tropiki, co zrobić…

 

Marshall Allen i Sun Ra Arkestra czyli faceci w ceratach

Marshall Allen  ma 85 lat. Od ponad 50 lat gra z orkiestrą. Wehikuł czasu o nazwie Sun Ra Arkestra zabrał mnie do dusznych spelunek San Francisco lat 50., do zadymionych pubów i klubów Nowego Jorku… zapachniało niskooktanową benzyną buicków parkujących na podjazdach tanich domów na przedmieściach. Żywiołowa, porywająca muzyka, której pierwsze nuty z pewnością tkwią w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia… Jednym słowem – dziadkowie w ceratach zdarli ludziom kapcie z nóg.

Ray Wilson – voice of genesis

Chciałbym się do czegoś dopier…. Tak tradycyjnie, dla zasady. Ale nie ma do czego. Koncert był świetny. Akustyczny. Nastrojowo rozkołysał, żeby w drugiej części porywać i oszołomić.  I choć na sali było ponad dwieście osób – można powiedzieć – kameralny. Szkoda tylko, że jak zwykle nie w Wałbrzychu. Szkoda,  że w tym smutnm jak pizda mieście Pierwszy Sekretarz Komitetu Centralnego Wałbrzyskiego Ośrodka Kultury dumny jest z tego, że bywa…  chociaż nikt nie wie gdzie. Dumny jest nawet z tego, że się notorycznie spóźnia…  (czytaj tekst) Nie zauważa tego, że mało kto jest dumny z niego.

A sam Ray Wilson? Ech… Nie da się opisać. Trzeba posłuchać. Naprawdę warto.

Kościół pw św Józefa Oblubieńca w Wałbrzychu

o krok od szlaku czyli w te i nazad w Karkonoszach

Ile trzeba, żeby niedzielna wycieczka przerodziła się w tragedię? Okazuje się, że bardzo niewiele. Trochę nieuwagi, uporu, zbytniej rutyny… a potem czas zaczyna biec bardzo szybko. Zaczynają się nerwy. Kolejny raz okazuje się, że największym niebezpieczeństwem jesteśmy sami dla siebie.

Poza tym było bardzo miło… Przekroczyliśmy Karkonosze w poprzek – ze strony czeskiej na polską i odwrotnie. Bardzo miło zdziwiło mnie schronisko Pod Łabskim Szczytem.. Schludne pokoje, BARDZO MIŁA pani… Jak dotąt plasuje się wysoko w rankingu sudeckich schronisk turystycznych… W kategorii MEGA SYF nieodmiennie prowadzi Schronisko pod Śnieżnikiem i Dom Śląski na równi pod Śnieżką.